Pełen werwy i energii zaczynam tworzyć 71 wpis. Co mi powie wordpress po opublikowaniu? Nie wiem.

Lady zGaga gra na Windows Media Playerze jako kolejna wylosowana piosenka.

„i’m your biggest fan, I’ll follow you until you love me. Papa-paparazzi”

Papa Lady zGago. Fajną płytę pierwszą nagrałaś ale ta nowa to niestety nie to. Powrót do lat 80-tych się nie udał.

Wczoraj wieczór bardzo udany. Towarzysko i w ogóle. Także niedziela bardzo leniwa.

Uprałem kurtkę puchową, żeby czystą i pachnącą odłożyć w próżniowy worek na zaś. I chyba to zaś nadeszło zanim się kurtka wysuszyła. Śnieg spadł znowu. Grr. Gdzie żeś ty wiosno pani?

Do Miasta wybieram się za 2 miesiące i jeden dzień. Eh, to tylko już 61 dni.

Przechodzę do rzeczy.

Wstałem rano i stwierdziłem, że czas w końcu do sklepu pojechać po żarówkę do okapu. Ale coś mi się wydawało, że jeszcze bardzo wczorajszym jest. To pomyślałem sobie, że do (je)Bie-dronki pójdę (co to dronka?). Wszyscy chwalą, że taki super sklep, że wszystko jest i w ogóle. Jajek nie mają okazało się! Koszyki mają bardzo duże, albo sklep jest bardzo mały, bo co chwilę się o coś lub o kogoś zaczepiałem.

Ale faktycznie tanio i nawet wybór nie taki ostatni. Mięsa w życiu tam nie kupię. Wyglądało tak, jakby chciało wyjść razem ze mną. Ananas mnie skusił. Tylko 3,99 zł. Mówiłem, że tanio. Przy kasie dowiedziałem się, że za kilogram i mój olbrzymek kosztował prawie 8 zł. No nic. Przynajmniej prawie dwie szklanki soku wyszły.

Przerwa na telefon. Pijany kolega dzwonił, że parówki cielęce zamówione. Będzie kolejna pychotka na kolejną nasiadówkę kulinarną.

Kupiłem parę rzeczy w Biedronce. Się nie wykosztowałem za bardzo.

Okazało się w domu, że z listków ananasa wybiegł sobie spanikowany karaluch! Długo nie pomieszkał u mnie ten mały robaczek. Szybki strzał i do kosza zwłoki.

A dziś Oskary. To już ponad 2 lata temu się przechadzaliśmy Hollywood Blv w LA. Eh, czas pędzi. Muszę w końcu zacząć czytać „Dlaczego życie płynie szybciej, gdy się starzejemy” pani/pana Douwe Draaisma. No dlaczego?

Gotye powróciło na szczyty. Po raz 17 na trójkowej liście oraz po raz 2 w UK-eju. Super! Szkoda, że w Stanach troszkę słabiej.

Kończę wpis i tu mi gra Młynarski play Młynarski w coverze „Lubię wrony”

„W berżeretkach, balladach, canzonach bardzo rzadko jest mowa o wronach. A ja mam taki gust wypaczony, że lubię wrony…”

Nie, nie przepadam. Straszne ptaszysko.

Lecę spać.

Ciekawe co mi napisze wordpress? 80, 90 czy 100 od razu?

No i przyszła, jest. Grudzień dosyć wiosenno-jesienny, dziwny, ale fajny i znośny. Już była nadzieja, że zaczniemy hodować cytrusy i inne pyszne owoce. Ale nie. Mrozy nadeszły i od dwóch tygodni trzymają. Przynajmniej insekty na lato zostaną skutecznie wybite.Hu hu ha. No zimno jest.

Oczywiście od dwóch tygodni nosze się z nieudanym zamiarem kupienia „long johnes’ów”, czyli naszych polskich kalesonów. No nózie zmarznięte, że aż brrr. Teraz to już w sumie czekam nie na mój rozmiar rzeczonej bielizny ale na ocieplenie. Czyli udało się po męsku znieść zimny dyskomfort.

„Dla mnie też niezbyt łaskawy był dzień,

Dla mnie też za długa zima i zła

Dla mnie też los cebula i krokodyle łzy

Przestań wyć, przestań wyć!”

To przestaję. Zima tak jak nadeszła, tak i odejdzie.

Ale te krokodyle łzy, to wstęp do tego co się wydarzyło. Zdetronizowali nam Gotye z trójkowej listy. Ale i tak, na szczęście wielki rekord Queen został przebity. Nie przepadam za dokonaniami Freddy’ego Mercury’ego & Co. Nie dla mnie ta muzyka była nagrywana, nie czekałem na ich płyty. Nie tylko to moja opinia. Jakoś w liceum znienawidzenie nadeszło, kiedy to nasz klasowy kolega miał fioła na punkcie Królowej. Po zejściu frontmana piosenka „These Are the Days of Our Lives” gościła na topie listy przez rekordowe 14 tygodni. Później już nawet prawdziwa Królowa Muzyki Pop nie dała sama rady. Jej „Frozen” „tylko” 11 tygodni szczytował. Wyczyn Queen nie do przebicia wydawałoby się był. Ale nie! Uf! jest taki pan. Belgo-australijczyk! W październiku przyczepiło się do mnie „Somebody that I Used to know” i nie może się odczepić do tej pory. Głosujemy sobie z panią inżynier ze Szczecina na to i patrzymy, czy wskrzeszone „Someone Like You” (tym razem w wersji live, bo studyjna wersja wyleciała z wielkim hukiem wcześniej, zaliczając tylko jeden tydzień) Adele, czy „Los Cebula i Krokodyle Łzy” Coma’y biorą górę nad Gotye. Raz biorą, raz nie biorą. Na szczęście już 16 tygodni na szczycie zaliczyli. Ale i tak głosujemy nadal, bo ta „Cebula” jakoś nas odrzuca.

Gotye poznałem w 2008 roku, kiedy to „Heart’s a Mess” grało. Kupiłem wtedy płytę i zostałem kibicem tego artysty.

Teraz, po podbiciu kilku rynków muzycznych „Somebody…” wspina się na listy UK i US. A jak wiadomo rynek amerykański to prawie 1/3 rynku światowego. Dorzućmy do tego Wyspy i prawie pół świata obecnie uzależniło się od tego hitu. Niech się zatem wspinają jak najwyżej. Ponad 66 milionów odtworzeń na JuTjubie. Nawet już żarty krążą.

– puk, puk

– kto tam?

– somebody that i used to know

A propos Królowej Muzyki Pop. Ktoś celnie skomentował jej nowy przebój – hej, czy widzieliście nowy teledysk 53-letniej Avril Lavigne? No Królowa się za wszelką cenę chce odmłodzić. Wzięła sobie do kolaboracji bardzo modną obecnie Nicki Minaj oraz bardzo ekscentryczną M.I.A’ę. Mnie ten hit nie przekonuje. Koszmarny trochę jest. „Y-O-U, you gonna, L-U-V, luv Madonna”. Senkju, nie tym razem. Koncert mnie wystraszył i zniesmaczył. A jej ubiegłoweekendowy występ podczas przerwy finału Super Bowl po raz kolejny pokazał, że Madge sama karykaturuje swoją karierę. Skutecznie. Większość pieje z zachwytu, ze to piękny show był. Mnie nie przekonuje. Szkoda, bo od zawsze ją lubiłem.

A co tam w liczbach. Hm, liczba dnia, to 75. Za tyle właśnie dób, będę na JFK robił sobie zdjęcie twarzy oraz oddawał odciski palców.

A nie tak dawno pisałem do koleżanki w Ameryce, że studniówka jest. Jak ten czas leci. Mam nadzieję, że tym razem odwiedzę i Boston, i Waszyngton. Ten raz niestety jakiś krotki będzie. Tylko dwa tygodnie, więc mądrze trzeba będzie wykorzystać.

Oj, to chyba mój pierwszy wpis w 2012 roku. Jest nieźle jak na razie. Żadnych infekcji. No może jedna ale ta zadebiutowała w Wigilię 2011, więc się nie liczy. Jakieś tam zapalenie oskrzeli. Liczba tego roku, to zapewne będzie 36. A dlaczego? Hm, odpowiedź jest prosta.

Ktoś w czwartek wygrał ponad 33 miliony złotych. Niestety, nie ja. Nie wierzę, że ci szczęśliwi ludzie istnieją. To zapewne jakaś propaganda, czy też skuteczny PR, mający na celu wydoić z nas kasę. Jak wygram kiedyś szóstkę w Totka to może zmienię zdanie.

Czas opublikować wpis i lecieć na zakupy i seans kulinarny.

Wczoraj pyszna kuchnia Azji – cà bung oraz krewetki z warzywami. Nie wiem dlaczego translator google’owy tłumaczy cà bung jako ekstrakt kawy. Było trochę boczku, trochę smażonego tofu. I pomidor się znalazł, i bakłażan. Kawy nie dosypywaliśmy. Hm, cos ta SłodkoKwaśna mnie oszukuje. Ale jedzenie smaczne jak zawsze. Przez to gotowanie i poznawanie kuchni Wietnamu stałem się wielkim łasuchem na sos rybny.

Dziś klasycznie i europejsko. Najpierw chleb robimy, a później pizzę. Czyli kuchnia polsko-włoska.

Lecę zatem.

PS. Przed wstawieniem wpisu zauważam, że 5 stycznia już coś nagryzmoliłem. Czyli to drugi wpis.

PS. Wspomniane liczby w poście – 11, 14, 16, 36, 53, 75. Czyżby moja szczęśliwa szóstka? To już teraz wiem czemu nie wygrywam